Greinir Nafnorð Lýsingarorð Tölur Fornöfn Forsetningar Sagnir Aukasetningar

sagnir

nútíð

þátíð

lýsingarháttur þátíðar

núliðin tíð

þáliðin tíð

framtíð

samsettar sagnir

afturbeygðar sagnir

boðháttur

þolmynd

viðtengingarháttur

kennimyndalisti

nafnháttarmerkið zu

Þáliðin tíð

(Plusquamperfekt)

Myndun þáliðinnar tíðar:

hjálparsögn
(haben eða sein)
persónubeygð í þátíð

+

aðalsögn
í
lýsingarhætti þátíðar
aftast í aðalsetningu
breytist aldrei

Ich hatte das Buch gelesen
  (hafði)   (lesið)

Sie
war nach Hause gegangen
  (hafði)   (farið)

Eini munurinn á myndun núliðinnar og þáliðinnar tíðar er að í þáliðinni tíð stendur hjálparsögnin alltaf í þátíð

Þáliðin tíð er notuð á sambærilegan hátt og í íslensku: Þegar verið er að segja frá því sem liðið er er notuð þáliðin tíð til að segja frá því sem gerðist á undan.

liðnir atburðir
þáliðin tíð <-----> þátíð eða núliðin tíð
(gerðist á undan)    
Nachdem ich dich getroffen hatte, fand ich endlich meine Freundin.
(Eftir að ég hitti þig fann ég loksins vinkonu mína)

 

 

Gert í Menntaskólanum á Akureyri 2002
©Sigrún Aðalgeirsdóttir sigrun@ma.is
síðast uppfært 16.09.2003